Muzeum Piotra Kwita w Zalesiu będzie innowacyjną placówką, przedstawiającą i promującą twórczość Piotra Kwita, region, z którego pochodził, jak również twórczość artystów współczesnych. Muzeum poprzez połączenie tradycji i najnowszej technologii może stać się niezwykłą atrakcją turystyczną i popularnym miejscem edukacyjnym. Multimedialna, interaktywna ekspozycja posłuży upowszechnianiu wiedzy o sztuce, muzyce, architekturze, przyrodzie i jej ochronie, o religii oraz tradycji regionu. Instytucja ta przyczyni się do animacji życia kulturalnego w regionie i będzie nowoczesnym miejscem chętnie odwiedzanym przez młodzież szkolną i studencką, nauczycieli, ludzi zainteresowanych sztuką oraz turystów. Do Zalesia i z Zalesia, miejscowości, w której mieszkał i pracował artysta, prowadzą szlaki turystyczne. .

10 października 2012 roku do obiegu wchodzi znaczek pocztowy o wartości 1,55 zł, na którym przedstawiono reprodukcję obrazu Piotra Kwita „Gile na mniszku". Wydanie znaczka nastąpiło na podstawie wniosku Stowarzyszenia Artystów fabs.

Muzeum Piotra Kwita będzie innowacyjną placówką, przedstawiającą i promującą twórczość Piotra Kwita, region, z którego pochodził, jak również twórczość artystów współczesnych. Poprzez połączenie tradycji i najnowszej technologii Muzeum może stać się niezwykłą atrakcją turystyczną i popularnym miejscem edukacyjnym. Multimedialna, interaktywna ekspozycja posłuży upowszechnianiu wiedzy o sztuce, muzyce, architekturze, przyrodzie i jej ochronie, o religii oraz tradycji regionu. Instytucja ta przyczyni się do animacji życia kulturalnego w regionie i będzie nowoczesnym miejscem chętnie odwiedzanym przez młodzież szkolną i studencką, nauczycieli, ludzi zainteresowanych sztuką oraz turystów. Do Zalesia i z Zalesia, miejscowości, w której mieszkał i pracował artysta, prowadzą szlaki turystyczne.

Spektakl „Mat­ka" na podstawie „Matki" Stanisława Ignacego Witkiewicza. Sztuka, którą Witkiewicz napisał w 1924 roku, jest parodią dramatu rodzinnego. Tytułowa Matka to Janina Węgorzewska, utrzymuje swojego syna Leona. Zajmuje się robótkami ręcznymi, a syn jest myślicielem, filozofem.

22.09.2012 GODZ 19 – OTWARCIE WYSTAWY „JESTEŚMY" – KIM DONALDSON, SIBYLLE HOFTER, MELANIE IRWIN, MICHAEL MICALI, NADIA OLEG LYAHOVA, MAŁGORZATA SIDOR, WILLIAM SEETO I INNI KIM DONALDSON WYDAJE KOLACJĘ W RAMACH PROJEKTU „TECHNOPIA TOURS–ZBLUDZA"

Muzeum Piotra Kwita w Zalesiu będzie innowacyjną placówką, przedstawiającą i promującą twórczość Piotra Kwita, region, z którego pochodził, jak również twórczość artystów współczesnych. Muzeum poprzez połączenie tradycji i najnowszej technologii może stać się niezwykłą atrakcją turystyczną i popularnym miejscem edukacyjnym. Multimedialna, interaktywna ekspozycja posłuży upowszechnianiu wiedzy o sztuce, muzyce, architekturze, przyrodzie i jej ochronie, o religii oraz tradycji regionu. Instytucja ta przyczyni się do animacji życia kulturalnego w regionie i będzie nowoczesnym miejscem chętnie odwiedzanym przez młodzież szkolną i studencką, nauczycieli, ludzi zainteresowanych sztuką oraz turystów. Do Zalesia i z Zalesia, miejscowości, w której mieszkał i pracował artysta, prowadzą szlaki turystyczne.

Joanna Kiwilszo – historyk, absolwentka Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Instytutu Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po kilku latach pracy w Bibliotece Narodowej swoje życie zawodowe związała z Uniwersytetem Warszawskim, od 1997 roku pracując w Ośrodku Kultury Francuskiej i Studiów Frankofońskich, gdzie przedmiotem jej badań stała się literatura wspomnieniowa polskich imigrantów we Francji. W 2019 roku nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego ukazała się w jej tłumaczeniu i redakcji naukowej książka Aleksandra Uszyńskiego „Z powstańczej Warszawy do Francji: historia zapamiętana". Poza pracą zawodową przez wiele lat współpracowała z „Nową Gazetą Praską", gdzie prowadziła swój autorski cykl „Historia praskich rodów", przedstawiający dzieje rodzin związanych z historią prawobrzeżnych dzielnic Warszawy – Pragi-Północ, Białołęki i Targówka – oraz wielokrotnie recenzowała wystawy organizowane przez Stowarzyszenie Artystów fabs na Brzeskiej 7 w dzielnicy Praga-Północ.

Każda prawdziwa wartość, na przykład piękno natury lub arcydzieło sztuki czy moralne światło szlachetnego uczynku przebaczenia lub niezłomnej wierności – wszystkie te wartości, które mówią nam o Bogu i dotykają naszych serc, wciągają naszego ducha w prawdziwy świat Boży, wiodą nas przed oblicze Boga i obalają przeszkody pychy, egotyzmu oraz apodyktyczności, które nas izolują i sprawiają, że odnosimy się do naszych bliźnich z zewnątrz – jak do przeciwników i konkurentów.

Oskar Wilde określił iluzję pierwszą ze wszystkich przyjemności. Hollis Frampton uważał, że tworzone przez nas obrazy są częścią naszego umysłu. Czas, w którym się znaleźliśmy, nazwałabym czasem mgły. Prezentowane na wystawie prace należą do tego czasu.
Anna Bąk w swoich pracach artystycznych posługuje się różnorodnymi środkami wyrazu: maluje, tworzy obiekty, ruchome obrazy i dźwięki.

Ks. Józef Kurzeja (ur. 10 stycznia 1937 w Zasadnem, gmina Kamienica, powiat Limanowa, zm. 15 sierpnia 1976 w Krakowie), Sługa Boży, polski ksiądz katolicki. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 17 czerwca 1962 z rąk wikariusza kapitulnego biskupa Karola Wojtyły. Po święceniach był wikarym w parafiach:
• Mucharz (1962–1964)
• Grojec (1964–1968)
• Siersza (1968–1969) (obecnie wchodząca w skład miasta Trzebinia)
• Raciborowice (1969–1970).
Następnie tworzył nową parafię w Nowej Hucie – Mistrzejowicach, na os. Tysiąclecia, gdzie był duszpasterzem do śmierci. Zajmuje się organizowaniem duszpasterstwa dla mieszkańców osiedli mistrzejowickich, tworząc najpierw tzw. Zieloną Budkę (salkę katechetyczną z ołtarzem), a następnie doprowadza do budowy kościoła. Nigdy nie został formalnie proboszczem, gdyż parafia pw. św. Maksymiliana Marii Kolbe została erygowana już po jego śmierci. W rzeczywistości był za proboszcza uważany – nawet Jan Paweł II nazwał ks. Józefa Kurzeję „proboszczem mistrzejowickim” w homilii wygłoszonej podczas konsekracji kościoła. Działalność ks. Józefa Kurzei napotykała na liczne przeszkody i szykany ze strony władz komunistycznych. Był kilkadziesiąt razy przesłuchiwany przez SB (tylko w roku 1971 ponad 20 razy), wytoczono mu 10 rozpraw sądowych i 26 razy stawał przed kolegium. Był aresztowany i osadzony w celi razem z pospolitymi przestępcami, a także zmuszany do płacenia wysokich grzywien. Inwigilowany, zastraszany i upokarzany żył w ciągłym zagrożeniu, co w konsekwencji doprowadziło do jego śmierci w wieku 39 lat. Efektem jego działalności była budowa kościoła w Mistrzejowicach, a przede wszystkim ciągle pamiętana posługa duszpasterska. W 2005 roku rozpoczyna się proces beatyfikacyjny ks. Józefa Kurzei.