Ks. Józef Kurzeja (ur. 10 stycznia 1937 w Zasadnem, gmina Kamienica, powiat Limanowa, zm. 15 sierpnia 1976 w Krakowie), Sługa Boży, polski ksiądz katolicki. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 17 czerwca 1962 z rąk wikariusza kapitulnego biskupa Karola Wojtyły. Po święceniach był wikarym w parafiach:
• Mucharz (1962–1964)
• Grojec (1964–1968)
• Siersza (1968–1969) (obecnie wchodząca w skład miasta Trzebinia)
• Raciborowice (1969–1970).
Następnie tworzył nową parafię w Nowej Hucie – Mistrzejowicach, na os. Tysiąclecia, gdzie był duszpasterzem do śmierci. Zajmuje się organizowaniem duszpasterstwa dla mieszkańców osiedli mistrzejowickich, tworząc najpierw tzw. Zieloną Budkę (salkę katechetyczną z ołtarzem), a następnie doprowadza do budowy kościoła. Nigdy nie został formalnie proboszczem, gdyż parafia pw. św. Maksymiliana Marii Kolbe została erygowana już po jego śmierci. W rzeczywistości był za proboszcza uważany – nawet Jan Paweł II nazwał ks. Józefa Kurzeję „proboszczem mistrzejowickim” w homilii wygłoszonej podczas konsekracji kościoła. Działalność ks. Józefa Kurzei napotykała na liczne przeszkody i szykany ze strony władz komunistycznych. Był kilkadziesiąt razy przesłuchiwany przez SB (tylko w roku 1971 ponad 20 razy), wytoczono mu 10 rozpraw sądowych i 26 razy stawał przed kolegium. Był aresztowany i osadzony w celi razem z pospolitymi przestępcami, a także zmuszany do płacenia wysokich grzywien. Inwigilowany, zastraszany i upokarzany żył w ciągłym zagrożeniu, co w konsekwencji doprowadziło do jego śmierci w wieku 39 lat. Efektem jego działalności była budowa kościoła w Mistrzejowicach, a przede wszystkim ciągle pamiętana posługa duszpasterska. W 2005 roku rozpoczyna się proces beatyfikacyjny ks. Józefa Kurzei.