Strona główna
english
polski

Odwet Górski i Polska Armia Odwet

Władysław Adamczyk, pseud. Granit, ur. 6 stycznia 1924 roku w Zbludzy, syn Wojciecha i Zofii Majchrzak. Rolnik i cieśla. Od 1943 do 1945 łącznik AK, kapral. Ujawnił się w 1945 roku. Członek Odwetu Górskiego od października 1951 do aresztowania 14 maja 1952 roku. Oskarżony o nielegalne posiadanie broni palnej i o przynależność do Odwetu Górskiego, „organizacji mającej na celu zmianę przemocą ludowo-demokratycznego ustroju Państwa Polskiego oraz walkę z komunizmem”. W 1952 Wojskowy Sad Rejonowy w Krakowie skazuje go na 11 lat oraz utratę praw publicznych na 5 lat i przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa. Przebywał w więzieniu we Wronkach i w Strzelcach Opolskich, skąd został zwolniony 7 maja 1956 roku. Sąd Wojewódzki w Krakowie na rozprawie 7 października 1996 unieważnia wyrok. Władysław Adamczyk działał na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Władysław Adamczyk, pseud. Granit, ur. 6 stycznia 1924 roku w Zbludzy, syn Wojciecha i Zofii Majchrzak. Zamieszkały Zbludza 5, później osiedlił się w Oświęcimiu. Rolnik i cieśla. Szkołę podstawową ukończył w Zbludzy. Od 1943 do 1945 łącznik AK, kapral. Ujawnił się w 1945 roku. Od początku 1945 do momentu ataku partyzantów na posterunek służył w MO w Kamienicy. Latem 1945 ponownie wstąpił do MO, zwolniony jesienią 1946 jako politycznie niepewny. Aresztowany za bójkę, która miała miejsce 1 listopada 1948. Członek Odwetu Górskiego od października 1951 do aresztowania 14 maja 1952 roku w domu rodzinnym w Zbludzy, razem z siostrą Krystyną. Donosili na niego informatorzy – Woda (Stanisław Rybka, syn Jana i Zofii Migacz, ur. 1 maja 1919 w Łącku, zam. Kamienica 245) i Popielniczka (?). Zaprzysiężony przez Zbigniewa Makusza-Woronicza. Przebywał przez trzy miesiące w aresztach śledczych w Limanowej i Krakowie, gdzie był poddawany wielogodzinnym nocnym przesłuchaniom. Oskarżony o nielegalne posiadanie broni palnej – automatu Sten (przez kilka miesięcy 1945 i 1946 roku) i o przynależność do Odwetu Górskiego, „organizacji mającej na celu zmianę przemocą ludowo-demokratycznego ustroju Państwa Polskiego oraz walkę z komunizmem”. W pierwszym wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego z 18 września 1952 skazany na 8 lat więzienia. Na posiedzeniu 22 listopada 1952 Wojskowy Sad Rejonowy w Krakowie podwyższa wyrok do 11 lat (od 14 maja 1952 do 14 maja 1963), 10 lat za przynależność do Odwetu Górskiego i 1 rok za posiadanie broni) oraz utratę praw publicznych na 5 lat i przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa. Przebywał w więzieniu we Wronkach, gdzie był zatrudniony przez pewien czas przy pracach gospodarczych, a następnie w Strzelcach Opolskich, skąd został zwolniony 7 maja 1956 roku na podstawie amnestii z 22 listopada 1952 i 7 maja 1956. Łącznie przebywał w więzieniu 47 miesięcy i 3 tygodnie. Wrócił do domu w Zbludzy, gdzie pracował na roli i jako cieśla na budowach. Z dokumentów IPN wynika, że był aktywnie inwigilowany do 1968 roku.

Sąd Wojewódzki w Krakowie na rozprawie 7 października 1996 unieważnia wyrok. Władysław Adamczyk otrzymał odszkodowanie w wysokości 34.100 zł, czyli około 700 zł za miesiąc pobytu w więzieniu. Władysław Adamczyk działał na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.

Pliki do pobrania: