Antoni Franczyk, pseud. Wiktor, ur. 10 kwietnia 1906 roku w Zbludzy, zamieszkały w Podegrodziu (nr 30), syn Józefa i Reginy z domu Sopata. Urzędnik pocztowy – przed 1939 był listonoszem w Żegiestowie, powiat Nowym Sącz. W czasie okupacji niemieckiej pracował w gospodarstwie brata w Zbludzy. W 1943 roku wstąpił do AK, w oddziale Jana Adamczyka „Gryfa”. W 1945 rozpoczął pracę na poczcie w Podegrodziu, od 1947 roku był kierownikiem Agencji Pocztowej w Podegrodziu. Członek Polskiego Stronnictwa Ludowego, później Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Aresztowany 27 kwietnia 1952 roku przez P.U.B.P. w Nowym Sączu za przynależność do Odwetu Górskiego. 28 kwietnia przekazany do Wydziału Śledczego W.U.B.P. w Krakowie. W czasie śledztwa przyznał się jedynie do wiedzy o istnieniu Odwetu Górskiego. Oskarżony o to, że: został skontaktowany przez swoją byłą sąsiadkę Marię Adamczyk, pseud. Szarotka, z Franciszkiem Królem, pseud. Skalny, który na polecenie Zbigniewa Makusza-Woronicza, pseud. Montana, dążył do nawiązania kontaktu z ukrywającym się Stanisławem Perełką, późniejszym dowódcą Polskiej Armii Odwet. Osobą, która miała umożliwić to spotkanie, był podwładny Antoniego Franczyka listonosz Józef Jurkowski. Wojskowy Sąd Rejonowy w Krakowie 17 września 1952 roku skazuje go na 8 lat więzienia i utratę praw publicznych na 3 lata. Po wniesieniu rewizji 13 grudnia 1952 roku ten sam sąd skazał Antoniego Franczyka na łączną karę więzienia 15 lat i utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na 5 lat oraz przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa. Na skutek amnestii w 1956 roku warunkowo zwolniony z więzienia, ponownie rozpoczął pracę w Urzędzie Pocztowym w Podegrodziu. Inwigilowany przez UB, informatorzy o pseudonimach Antek, Rózga, Mandolina.