Cykl zatytułowany „Młynarzowa” czerpie metaforykę z kobiecych zajęć w gospodarstwie wiejskim. Z pozycji żony młynarza Benish penetruje tradycyjny haft, prace gospodarskie i domowe oraz inne kobiece zajęcia i towarzyszące im mity poprzez współczesną interpretację materiałów i miejsc. W szerokim znaczeniu cykl ten podejmuje temat próby godzenia różnych interesów przez kobiety, które mimo że być może nie wykonują już tradycyjnych prac, uprawiają żonglerkę życiem domowym, dziećmi i życiem zawodowym. Najważniejszy fragment cyklu – „Oblubienica w zamkniętym ogrodzie” nawiązuje do Pieśni nad Pieśniami, lecz obok znajduje się „Własny pokój” Virginii Woolf. Kobieta potrzebuje własnej przestrzeni, w której mogłaby snuć refleksje, rozmyślać, a taką przestrzeń zapewniała w przeszłości niemal rytualna praca fizyczna. Nieco zwariowane, niewyważone rysunki, na przykład świeżo upieczonego chleba, chmur, puchowych poduch na cokole – są nowym ucieleśnieniem domowej błogości. Inne prezentują zmysłowość kobiecego ciała, jego różnego rodzaju obfitości. Tytuł serii, celowo przywołujący posiadanie, przynależenie kobiety do kogoś innego (oznaczone w językach słowiańskich końcówką nazwiska: -owa),odnosi się z ironią do tego zwyczaju. Praca Barbary Benish przedstawia kobiecą formę – jej niezależność i piękno.